وضعیت خانه های امن بهزیستی در حمایت از زنان خشونت دیده در نشستی با حضور زهرا بهروز آذر معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده و سیدجواد حسینی رئیس سازمان بهزیستی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

به گزارش  مهروطن نیوز و به نقل از روابط عمومی معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده ، زهرا بهروزآذر در نشست مشترک با مدیران سازمان بهزیستی، آخرین وضعیت خانه‌های امن را با هدف اطمینان از کارکرد رویه‌های موجود و شناسایی خلأهای حمایت در مراحل دسترسی به خدمات، ارجاع به خانه امن، ارزیابی ایمنی پیش از خروج و پیگیری پس از آن، بررسی کرد.

در این نشست، ضرورت اصلاح فرایند ارجاع بررسی و مقرر شد پیگیری وضعیت زن خشونت‌دیده و فرد مرتکب خشونت پس از مداخله اولیه تقویت شود، پیگیری پویشی برای معرفی خدمات اورژانس اجتماعی ۱۲۳ و آموزش نحوه مواجهه با خشونت نیز از تصمیم‌های این نشست بود.

ایمنی زن، معیار تصمیم درباره خروج از خانه امن و بازگشت به خانواده

معاون رییس جمهور در این نشست ضمن بررسی آخرین دستورالعمل‌های خانه‌های امن با تمرکز بر چند تصمیم مهم و با محوریت «زن خشونت‌دیده چگونه و از چه مسیری به خانه امن ارجاع می‌شود؟ پیش از پایان اقامت، شدت و احتمال تکرار خشونت چگونه ارزیابی می‌شود؟ اگر بازگشت به خانواده مطرح باشد، چه شرایطی باید برای ایمنی زن فراهم شود و چه کسی پس از خروج وضعیت او را پیگیری می‌کند؟» را مورد بررسی قرار داد.

در بررسی دستورالعمل‌های حفاظت از ساکنان خانه‌های امن، بر محرمانگی محل این مراکز و هویت زنان و پیشگیری از مزاحمت و تهدید تأکید شد، مددکاران و تیم‌های تخصصی بهزیستی در ارزیابی خطر، طراحی حمایت و پیگیری وضعیت زنان نقش دارند و مراجع قضایی نیز در موارد نیاز به اقدام قضایی در این مسیر همراهی می‌کنند.

ایمنی و رضایت زن، وضعیت عوامل خطر و امکان پیگیری پس از بازگشت، از ملاحظات بررسی شیوه بازپیوند با خانواده بود.

طبق پژوهش‌های کمی و کیفی بررسی‌ شده در این نشست نوع و مدت حمایت به شرایط هر پرونده بستگی دارد، برای بخشی از مراجعان، خدمات غیراقامتی پاسخگوی نیاز آنان است. در برخی استان‌ها نیز گزارش شد که گروهی از زنان خدمات غیراقامتی را ترجیح می‌دهند و تمایلی به اقامت در خانه های امن ندارند. در پرونده‌های پیچیده‌تر، حمایت اقامتی ممکن است چهار ماه و در مواردی تا ۶ ماه ادامه یابد. در صورت نیاز به حمایت طولانی‌تر، کمیته‌های استانی می‌توانند بر اساس شرایط فرد درباره تمدید اقامت تصمیم بگیرند. این تفاوت‌ها در بررسی شیوه ارجاع و انتخاب نوع حمایت مورد توجه قرار گرفت.